บันทึก ๑๖ ก.พ. ๕๐

วันนี้ขอลาเจ้าอาวาสแต่เช้า พร้อมทั้งบิณฑบาตไปเรื่อยๆตามมีตามได้ เกือบจะไปไม่ได้ข้าวเสียแล้ว ได้แต่ขนมปังกล้วยแขกและปลาท่องโก๋ ประทับใจโยมที่ซื้อปลาท่องโก๋ถุงใหญ่ คงตั้งใจซื้อไปให้ครอบครัว พอเห็นอาตมาเขาจอดรถเครื่องแล้วถายให้หมดถุงเลย มีโยมใส่ข้าวตอนท้ายๆ กับข้าวที่เป็นเนื้อสัตว์ต้องส่งคืนไปหมด วันนี้จึงเป็นอีกวันหนึ่งที่ได้ฉันแต่ข้าวเปล่าๆ การฉันข้าวโดยไม่มีกับ รู้สึกดี ทำให้ไม่ค่อยกระหายน้ำและทำให้ไม่ง่วงด้วย วันนี้เป็นวันหวยออก รู้สึกว่าจะมีโยมขอหวยมากเป็นพิเศษ มีโยมคนนึงนิมต์ให้นั่งดื่มน้ำ แล้วให้บอกหวยแม่นๆ ถ้าถูกแล้วขอสัญญาว่าจะเลิกเล่น อาตมาว่ามันขัดแย้งกัน คนที่ถูกหวยนั้นมันซวยตรงที่ยิ่งถูกยิ่งจะเลิกได้ยาก คนไทยติดหวยมากจริงๆอย่างน่าเป็นห่วง และมันได้ระบาดเข้ามาที่วัดแล้ว ในช่วงที่อาตมาพักอยู่ที่วัด พอถึงเวลาประกาศเลขที่ออก หลวงพ่อก็ไปปิดทีวี เปิดวิทยุแทน เพื่อฟังเลขที่ออก แม่ชีที่นั่งอยู่ไม่ห่างนักก็บอกว่าให้เปิดดังๆ ผู้นำทางจิตวิญญาณเป็นกันเสียอย่างนี้แล้วสังคมจะพึ่งใคร วันนี้อาตมาเดินเข้าสู่ประตูอีสานแล้ว ป้ายตัวใหญ่เขียนยินดีต้อนรับเข้าสู่ประตูอีสาน ได้มาพักค้างที่วัดเจ้าคณะอำเภอเทพสถิต อุปฐากเจ้าคณะอำเภอให้การต้อนรับเป็นอย่างดี เลือกกุฎิที่สงบให้พัก เป็นสิ่งที่น่าประทับใจ