บันทึก ๙ ส.ค ๕๐

"จตุคามรามไปทั่ว"

การเดินลงใต้ครั้งนี้ สิ่งที่ได้เห็นและสิ่งที่ได้ฟังมากก็คือเรื่อง องค์จตุคามรามเทพ ป้ายริมถนนเป็นอันมาก เสียงจากรถโฆษณาบอกให้รีบไปจององค์จตุคาม แม้แต่ทางวิทยุก็เช่นเดียวกัน ถือได้ว่าเป็นการโฆษณาที่หลากหลายและมากที่สุด สิ่งที่เกิดขึ้นนี้มันบอกอะไรกับสังคมบ้าง เป็นสิ่งที่บอกว่าคนไทยกำลังขาดที่พึ่ง จึงได้พยายามแสวงหาที่พึ่ง และเป็นการแสวงหาที่พึ่งที่ออกนอกขอบเขตของพุทธไปแล้ว ไปพึ่งทางพรามหมณ์เป็นการพึ่งสิ่งที่อยู่นอกตัวนอกตนมาตอบสนองให้ได้ร่ำรวย ซึ่งเป็นสิ่งที่ขัดแย้งกับคำสอนของพระพุทธเจ้า ที่เน้นในการพึ่งตนเองเป็นการพึ่งกรรมของตนเอง สิ่งนอกตัวนั้นไม่สามารถช่วยเราได้ สิ่งที่น่าเป็นห่วงพุทธศาสนาก็คือ ผู้ที่เป็นพระที่ต้องทำหน้าที่ชี้แนวทางที่ถูกต้องให้กับชาวพุทธกลับเป็นผู้มาจัดทำจตุคามเสียเอง เป็นการพาญาติโยมไปสู่ความงมงายมากขึ้น ตัวของพระเองก็เสื่อมด้วย อาชีพของพระกลายเป็นพุทธพานิชย์หากินกับความงมงายของชาวบ้าน เงิน พระศาสดาก็ตรัสว่าเป็นอสรพิษที่จะทำร้ายตนเองและทำลายพระศาสนา เมื่อชาวพุทธไม่ได้ปฎิบัติตัวให้เป็นชาวพุทธที่จริง การพยายามที่จะให้บรรจุพุทธศาสนาให้เป็นศาสนาประจำชาติ จึงเป็นสิ่งที่น่าละอายเป็นอย่างยิ่ง การปฎิบัติให้ถูกในคำสอนมันก็เป็นอยู่แล้ว โดยไม่ตอ้งมีการบรรญัติเข้าไปในรัฐธรรมนูญเลย